Bio- en bibliografie Vonne van der Meer

banner-Schrijversdossier-terug-naar-Vonne-vd-MeerVonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren en is opgegroeid in Laren. Op haar zeventiende deed ze eindexamen, waarna ze een jaar doorbracht in een Amerikaans gezin. Ze volgde daar het laatste jaar aan een High School. Het schoolsysteem liet toe dat ze zelf haar vakken koos en zo kon ze twee uur per dag toneellessen volgen. Daarna woonde ze een jaar in Parijs, waar ze onder andere balletlessen nam en veel schreef en muziek maakte.
Ze volgde in Amsterdam aan de theaterschool de regieopleiding. Daarnaast heeft ze altijd geschreven, voornamelijk teksten die in de opleiding van pas kwamen: scènes, eenakters, liedjes. In het een na laatste jaar schreef ze onder pseudoniem een monoloog, De behandeling, waarvoor ze de tweede prijs van een eenakterwedstrijd van NRC Handelsblad kreeg. Toneelgroep Centrum speelde de monoloog in 1976.

In 1978 sloot ze haar opleiding af en werkte ze als regieassistente bij Frans Marijnen (RO-theater). Ze deed daar ook haar eerste regie van een door haarzelf geschreven eenakter (een gelegenheidsstuk gesitueerd op de Lijnbaan rond Kerstmis). Haar echte regiedebuut maakte ze een jaar later bij Fact, met Stella van Goethe. Daarna heeft ze nog ongeveer tien jaar geregisseerd bij diverse gezelschappen als Toneelgroep Centrum, Theater, Baal, de Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première.

Als ze niet regisseerde, schreef ze verhalen, die ze naar alle mogelijke literaire tijdschriften opstuurde, en altijd weer terugkreeg. Tot K.L. Poll in 1980 ‘Afscheid van Phoebe’ opnam in Hollands Maandblad. Vanaf dat moment kwam er ieder jaar een nieuw verhaal in Hollands Maandblad te staan – tot haar eerste verhalenbundel uitkwam in 1985. Voor dat debuut Het limonadegevoel en andere verhalen kreeg ze de Geertjan Lubberhuizenprijs. In 1987 verscheen de eerste, korte roman Een warme rug, waarna nog meerdere boeken volgden.

Midden jaren negentig bekeert Van der Meer zich tot het rooms-katholicisme. Deze stap lichtte ze toe in interviews en haar geloof wordt sindsdien door recensenten nogal eens betrokken in hun besprekingen van haar boeken.
Vonne van der Meer is getrouwd met de schrijver Willem Jan Otten. Ze wonen in Naarden en hebben twee zonen.

De macht van fantasie en verbeelding is groot in veel boeken van Van der Meer. Haar verhalen en romans zijn in het verleden ook wel getypeerd als ‘morele sprookjes’. Ook in Eilandgasten en De avondboot kun je zeggen dat een zeker moralisme wel aanwezig is, maar het sprookjesachtige element speelt hier minder een rol.

Bibliografie:

  • Het limonadegevoel en andere verhalen (1985). Bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs
  • Een warme rug (1987, roman)
  • De reis naar het kind (1989, roman). Genomineerd voor de Europese Minerva Prijs voor het boek van het jaar
  • Zo is hij (1991, roman)
  • Nachtgoed (1993, verhalen)
  • Spookliefde (1995, novelle)
  • Weiger nooit een dans (1996, toneelstuk, gespeeld door het RO-theater)
  • De verhalen (1997, een keuze uit eigen werk)
  • Eilandgasten (1999, roman)
  • De avondboot (2001, roman)
  • Laatste seizoen (2002, roman)
  • Ik verbind u door (2004, roman)
  • Take 7 (2007, roman)
  • Zondagavond (2009, roman)
  • December (2009, verhalen)
  • De vrouw met de sleutel (2011, roman)

banner-Schrijversdossier-terug-naar-Vonne-vd-MeerBronnen: Stichting Schrijver School Samenleving, www.schrijversnet.nl, www.boekenwereld.com

Share