Bio- en bibliografie
Rascha Peper (pseudoniem van Jenneke Strijland) werd op 1 januari 1949 in Driebergen geboren. Ze studeerde Nederlands, met als hoofdvak Middelnederlandse literatuur, en werkte enige tijd als lerares. In 1983 verhuisde ze naar Wenen vanwege het werk van haar partner die in dienst was van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Daar begon ze, omdat ze zich nogal 'op zichzelf teruggeworpen' voelde, ernst te maken met het schrijven. In die tijd ontstond de eerste versie van Oesters. Na publicatie van haar eerste verhalen in Hollands Maandblad en Tirade, zette ze zich aan het herschrijven van deze roman omdat ze "in alle valkuilen van een beginnend schrijver was getuind".
In de Weense periode van vier jaar werd ook de ziekte van Hodgkin bij haar geconstateerd. Deze autobiografische gegevens zijn terug te vinden in de roman Oesters. In deze roman speelt een verhouding tussen een 20-jarige vrouw en een 60-jarige man een rol. Ook in het korte verhaal 'Meeuwen' uit de bundel De waterdame speelt dit gegeven. Behalve in haar latere columns voor NRC Handelsblad, gebundeld in Stadse affaires (2006) heeft Peper zich nadien nooit meer aan het autobiografische schrijven gewaagd. Zij zei daarover in een interview met Machteld Stilting:
"Oesters ging heel erg over mezelf. Dat vond ik toch een beetje eng. Ik wilde écht iets verzinnen. Fictie. Een goed verhaal dat niet met mezelf te maken heeft."
Vervolgens schreef Peper vier novellen die werden gebundeld in Oefeningen in manhaftigheid (1992). Niet alleen liet Peper hierin het autobiografische los, maar ook het vrouwelijke perspectief, want in de meeste verhalen uit De waterdame en in Oesters worden de gebeurtenissen nog verteld vanuit van een vrouw. De vier novellen echter waren voor haar een oefening om vanuit een man te schrijven en het beviel zo goed dat ze er niet meer (geheel) van terug is gekomen.
Rascha Peper streeft ernaar boeken te schrijven die vooral boeien door een meeslepend verhaal en zij hecht minder aan literaire vormexperimenten. Haar romans zijn heerlijke leesboeken met een sterke plot, boeiende karakters en sfeervolle details en geen hermetische, intellectuele, strak gestructureerde boeken.
"Ik heb een hekel aan romans die zo vreselijk bedacht en geconstrueerd in elkaar zitten, aan die netwerken waarin lezers pas op de helft in de gaten krijgen wat er aan de hand is."
Haar thema's ontleent Peper vaak aan berichten uit de krant. Zoals de figuren in haar werk een gepassioneerde verzamelwoede hebben, zo verzamelt zij zelf krantenknipsels waarin ze een verhaal ziet. Deze werkwijze brengt met zich mee dat Peper geen autobiografisch schrijfster is wier werk voornamelijk te herleiden is tot zaken uit haar eigen leven. Het enige boek waarvoor dit niet zonder meer opgaat is Oesters.
In 1994 werd Rascha Peper genomineerd voor de AKO Literatuurprijs voor Rico's vleugels. In 1996 ontving zij de Multatuliprijs voor Russisch blauw.
Bibliografisch overzicht
De Waterdame (verhalen, 1990)Oesters (1991)Oefeningen in manhaftigheid (verhalen, 1992)Rico's vleugels (1993)Russisch blauw (1995)Alle verhalen (verhalen, 1997)Een Spaans hondje (1998)Dooi (1999)Wie scheep gaat (2003)Verfhuid (2005)Stadse affaires (columns, 2006)Vingers van marsepein (2008)