Dans van de luipaard van Lieve Joris

Dans van de luipaardLieve Joris
Dans van de luipaard

Meulenhoff, 2001

Lieve Joris (Neerpelt, 1953) groeide op in België en woont sinds 1975 in Nederland. Zij is samen met Carolijn Visser een van de bekendste, hedendaagse reisverhalenschrijfsters van het Nederlandse taalgebied. Waar Carolijn Visser een voorkeur heeft voor Azië en Zuid-Amerika heeft Lieve Joris voornamelijk interesse voor de Arabische wereld en Afrika.

Haar nieuwste boek Dans van de luipaard (2001) is een vervolg op het eerder verschenen Terug naar Kongo (1987). Het land Congo (het voormalige Zaïre, en daarvoor weer Kongo) heeft een aantrekkingskracht op Lieve Joris en dat staat niet geheel los van het feit dat het een voormalige Belgische kolonie is. Ze zegt (in HP De Tijd, 2-11-01) over de eerste keer dat ze naar Congo reisde: “Het was alsof ik via een enorme omweg, via een land verder dan ik ooit geweest was, terug in België kwam. Alsof ik door een luik terug in mijn eigen jeugd tuimelde. (…) in Congo vind je plekken waar de Belgische cultuur onder een stolp bewaard wordt”.

Dans van de luipaard biedt een goed beeld van de situatie in het huidige Congo. Het is een uiteenvallende natie. Joris beschrijft de chaos die volgde op de vlucht van dictator Mobutu. De kindsoldaten van Kabila hebben de macht overgenomen, er breekt opnieuw oorlog uit en Lieve Joris maakt het allemaal mee. Ze verzamelt tijdens haar vierjarige verblijf (tussen 1997 en 2001) verhalen en beleeft avonturen die ze heeft samengebracht in dit vuistdikke boek.

Van de omvang van het boek heb je als lezer geen last, want de verteltrant van de schrijfster is meeslepend en getuigt van betrokkenheid. Joris toont een oprechte interesse in de personen die ze tegenkomt en met wie ze optrekt. Sommige van de avonturen die ze beleeft, zijn bloedstollend. Het land is altijd al een moeilijk doordringbaar land, maar Joris bereist dit gebied bovendien op een hachelijk moment in zijn geschiedenis. Lieve Joris formuleert de aantrekkingskracht die deze manier van leven en reizen op haar heeft als volgt:

“Rondtrekken in een vreemd land, ik heb er een goed gestel voor, ik vind het leuk. Alles tintelt en leeft. De hele machine werkt als ik op reis ben. Zoals er omgekeerd dingen afsterven als ik thuiszit. Je instinct voor gevaar, je vermogen tot improviseren, doorzettingsvermogen – daar wordt hier geen beroep op gedaan”.

Als lezer kun je, lezend over haar avonturen, een beetje dat gevoel ervaren en een beroep doen op dat instinct. En dat allemaal terwijl je lekker in je luie stoel bij de warme kachel zit. Genieten van twee werelden.

Share