De postbode van Hedda Martens

De postbodeHedda Martens
De postbode
Querido, 2008

De postbode is Hedda Martens’ eerste roman, nadat zij eerder drie verhalenbundels schreef, waarvan de eerste in 1982 verscheen. Haar werk is sterk poëtisch. Er is nauwelijks een verhaallijn in De postbode te ontdekken. Enkele personages figureren slechts in een wonderbaarlijk landschap dat zich kenmerkt door een berg waar een stad bovenop ligt. Zo is daar Felix die vanuit een toren de streek rondom de stad observeert. Hij houdt bijvoorbeeld zijn vriend Steven in de gaten en Marie die op zoek is naar haar onbereikbare geliefde. Verder is daar nog Stevens dochter Josine en Mona V die is teruggekeerd. En de postbode fietst door het tafereel met zijn wonderlijke vrachtjes. Maar de werkelijke hoofdpersoon is toch het landschap, dat met mooie zinnen in al zijn schoonheid wordt afgebeeld.

Het minimum aan verhaallijn, spanning en karakterontwikkeling maakt dat de roman het vooral moet hebben van de taal en beelden, die een haast surrealistische realiteit creëren. Achterin de inhoudsopgave geeft de auteur per hoofdstuk een uitgebreide lijst met verwijzingen naar kunstenaars, schrijvers, musici en zelfs de Teletubbies waar zij haar beelden aan heeft ontleend. Deze l’art pour l’art-achtige roman zal een kleine doelgroep van (poëzie)liefhebbers plezieren.

Share