De reis naar het kind van Vonne van der Meer

De reis naar het kindVonne van der Meer
De reis naar het kind

Korte inhoud
Julia en Max willen heel graag een baby. Dit lukt niet, hoewel ze medisch gezien allebei in orde zijn. Dan besluiten ze een kind te adopteren. De tijd dringt, want Max wordt binnenkort 40 jaar en is dan volgens de instanties te oud om adoptievader te worden. Ten einde raad proberen ze het via een illegale weg. Julia komt in contact met een onbetrouwbare kinderhandelaar en ze reist met Max naar Peru om het kindje op te halen. Dit gaat nog niet zo gemakkelijk als het in eerste instantie lijkt. Ze moeten zo lang wachten dat Max voor zijn werk al eerder terug moet gaan. Uiteindelijk gaat Julia toch naar huis met hun ‘kindje’ en krijgt het verhaal een verrassend einde.

Thematiek
Het thema van het boek is: Het willen krijgen van een kind met alle angsten en verwachtingen die daarbij horen. In het begin van het boek wil Julia nog geen kinderen. Maar ‘op een goede dag, een maand of drie nadat haar man over kinderen begonnen was, zag ze tijdens een wandeling een fiets staan met aan het stuur een zitje. Plotseling stelde ze het zich heel duidelijk voor: ze zag zichzelf over de dijk rijden, langs het glinsterende wad, met voorop haar fiets in een zitje een kind. Zo nu en dan raakte haar kin zijn kruin, die naar zon rook. Vanaf die dag stond ze niet meer stil bij alles wat ze voor het moederschap zou moeten opgeven.’
Hoe moeilijker het wordt een kind te adopteren, hoe sterker Julia naar een kind verlangt. In Peru ziet ze plotseling overal kinderen en zwangere vrouwen lopen. Ze schrijft in een dagboek aan haar (nog ongeboren) kind. Het willen krijgen van een kind wordt een soort obsessie voor haar. Als ze uiteindelijk met een oude man zit opgescheept in plaats van met een kind, berust ze in haar lot en neemt ze Pablo, de oude man, mee naar huis. Daar zorgt ze voor hem alsof het haar kind is. Aan het einde van het boek raakt Julia toch nog zwanger en Pablo sterft. Zo gaan leven en dood in elkaar over.

Perspectief
Het boek is vanuit het perspectief van Julia geschreven. Je ziet alles door haar ogen en beleeft alles vanuit haar gevoelens. Het gevolg is dat je als lezer erg bij het verhaal betrokken raakt, omdat je goed kunt volgen wat Julia doormaakt. De figuur van Max raakt hierdoor nogal op de achtergrond. Hij is of lijkt niet zo belangrijk voor het verhaal.

Vorm
Het boek is een combinatie van de werkelijkheid en een sprookje. Het is aan de ene kant een realistisch verhaal over een kinderloos echtpaar dat naar Peru gaat om een kind te adopteren. Aan de andere kant is het een sprookjesachtig verhaal, als blijkt dat het kind een oude man is en Julia hem ook nog mee naar huis neemt om voor hem te zorgen. Het boek loopt, net als een sprookje, goed af: Julia raakt toch nog in verwachting en zij en Max leven nog lang en gelukkig. Ook het dagboekfragment aan het begin van het boek is als een sprookje geschreven.

Titelverklaring
De titel De reis naar het kind is op twee manieren te verklaren. Aan de ene kant gaan Julia en Max letterlijk op reis om een kindje uit Peru te gaan halen. Aan de andere kant is het voor Julia vooral een innerlijke reis naar het kind.

Discussievragen
1. Het boek begint met een inleiding: Julia is op een eiland met haar man op vakantie en koopt een geurtje voor hem. Daarna gaat ze even langs het strand wandelen.
* Wie ontmoet ze achtereenvolgens en hoe reageren ze op haar?
* Welke invloed hebben deze reacties op haar gemoedstoestand?

2. De vrouw die schelpen zoekt, doet Julia denken aan een man met wie ze overspel gepleegd heeft. Vind je dat in het boek begrijpelijk gemaakt wordt waarom ze overspel gepleegd heeft? Krijg je daardoor meer begrip voor een vrouw die overspel pleegt?

3. Het boek is een combinatie van de werkelijkheid en een sprookje (zie het kopje ‘Vorm’). Heb je zelf het boek als een realistisch verhaal of als sprookje gelezen? Waar vond je het verhaal geloofwaardig en waar niet?

4. Het dagboekfragment aan het begin van het boek lijkt op een sprookje. Wat zijn de sprookjesachtige elementen die in het fragment voorkomen?

5. Er komen twee belangrijke tegenstellingen in het boek voor: jong/oud en leven/dood. Die tegenstellingen lijken echter in elkaar over te gaan.
* Neem de tegenstelling jong/oud. Hoe zie je deze tegenstelling verenigd in de figuur van Pablo en in welke scène komt dit het sterkst naar voren?
* Leven en dood gaan aan het eind van het boek in elkaar over. Hoe is dat te zien in de sterfscène van Pablo?

6. Julia is natuurlijk niet echt in verwachting als ze naar Peru gaat, maar geestelijk is ze dat wel: ze denkt steeds aan haar toekomstige kindje en ze ziet overal zwangere vrouwen en spelende kinderen. Zou er uiteindelijk verschil zijn tussen de verwachtingen die je hebt als ouders ten aanzien van een adoptiekind en een eigen biologisch kind?

7. Julia zet alles op alles om een kind te krijgen. Ze gaat daarin heel ver. Vind je dat begrijpelijk? Is adoptie eigenlijk wel zo goed? Heb je het recht een kind bij de natuurlijke moeder uit zijn geboorteland vandaan te halen?

8. Voordat je een kind mag adopteren, moet je eerst door de kinderbescherming gekeurd worden. Als je zelf kinderen krijgt, wordt niet vooraf gecontroleerd of je wel geschikt bent voor het ouderschap. In hoeverre is dat rechtvaardig? Moet de keuring van adoptieouders niet gewoon vervallen?

9. Sommige (echt)paren zeggen wel: ‘We nemen een kindje.’ Dit verhaal bewijst dat je niet over dat soort dingen kunt beslissen. Hoe zie je dat terug in Julia? Wat wil ze en wat gebeurt er?

10. Tegenwoordig zijn er veel mogelijkheden om toch een kind te krijgen. Voorbeelden zijn: banner-Schrijversdossier-terug-naar-Vonne-vd-Meerdraagmoederschap, kunstmatige inseminatie en reageerbuisbevruchting. Wat vind je van de steeds verdergaande medische ontwikkelingen? Hoe ver kun je gaan in het willen krijgen van kinderen?

Share