Furie en fortuin van Lauren Groff

Furie en fortuinTitel: Furie en fortuin
Auteur: Lauren Groff
Uitgever: Hollands Diep
Jaartal: 2015
Aantal pagina's: 431

Ieder verhaal heeft twee kanten. Ieder huwelijk heeft twee perspectieven. En soms - zoals in deze bedwelmende roman zal blijken - is het geheim van een gelukkig huwelijk niet de waarheid die je met elkaar deelt, maar de leugens die je elkaar vertelt.

Lotto en Mathilde ontmoeten elkaar als ze 22 zijn. Ze zijn jong, verliefd en voorbestemd om grootse dingen te doen. Een decennium later is hun huwelijk nog steeds een bron van afgunst voor hun vrienden. Maar niet alles is wat het lijkt en wanneer bepaalde waarheden aan het licht komen blijkt hun relatie meer gecompliceerd en opzienbarend dan wie ook had kunnen vermoeden. Een verrassende en emotionele roman over een bijzonder partnerschap, die de lezer lang zal bijblijven.

Lauren Groff verweeft in Furie en fortuin naadloos elementen van zowel de Griekse mythologie als van Shakespeare, en toont ons op verrassende wijze beide kanten van het verhaal. Een fenomenale exploratie van het huwelijk, van creativiteit, kunst en bovenal van perceptie.

'Furie en fortuin is een ongegeneerd ambitieuze roman die levert wat hij belooft - met humor, tragiek, kennis en onmiskenbare vlagen van genialiteit.' The New York Times

 

Lotto en Mathilde trouwen op jonge leeftijd kort nadat ze elkaar hebben leren kennen. Tot ieders verbazing houdt hun huwelijk lang stand. Toch is dit geen huwelijk zonder drama en spektakel en het geheim van hun relatie is dan ook niet gebaseerd op de waarheid die ze met elkaar delen, maar op de leugens die ze vertellen en de geheimen die ze in stand houden. In welke mate dit het geval is, wordt pas echt duidelijk in het tweede deel dat vanuit Mathildes perspectief wordt verteld.

Eerste zin:

Een dichte druilregen uit de hemel, als een plots vallend gordijn.

Discussietips
1.    Het eerste deel wordt verteld vanuit het perspectief van Lotto, het tweede deel vanuit dat van Mathilde. Wat zou het effect zijn geweest als de volgorde van deze twee perspectieven waren omgedraaid?
2.    Hoe is Lotto te karakteriseren na het lezen van het eerste deel? En hoe verandert die karakterisering na het lezen van het tweede deel? Hoe zit dat bij Mathildes karakter?
3.    In hoeverre was je in staat om te sympathiseren met de hoofdpersonages? Vond daarin een verschuiving plaats naarmate de roman vorderde? Zo ja, welke?
4.    Er worden in de roman regelmatig literaire verwijzingen gemaakt (naar de Griekse tragedie, naar Shakespeare). Hoe heb je deze intertekstuele laag ervaren?
5.    Groffs schrijfstijl wordt in recensies veelvuldig geroemd, bijvoorbeeld als “wilde, feeërieke stijl”, “rijke, beeldende taal”, “fantastisch mooie zinnen” en “overdadige, burlesk-heroïsche stijl”. Hoe beoordeel jij haar schrijfstijl?
6.    Recensent Floortje van Gameren schrijft dat Groff het thema dat alles een kwestie van perspectief is, in elke vezel van het verhaal laat terugkomen. Op welke plaatsen in de roman komt dit thema aan de orde?
7.    Er wordt in het tweede deel gebruik gemaakt van een koor-achtige stem die tussen vierkante haakjes commentaar levert op de personages en gebeurtenissen. Wat vind je van deze techniek?
8.    Groff vertelt in een interview met De Standaard dat zij ambivalente gevoelens heeft over het huwelijk: “In veel gevallen is het vrouwonvriendelijk” maar ze is zelf al tien jaar gelukkig getrouwd. Welke ideeën over het huwelijk spreken uit de roman?
9.    Lotto’s moeder beweert in Furie en fortuin: “Het huwelijk bestaat uit leugens”. Hoe kijk jij daar tegenaan?
10.    Het motief van (ongewenste) zwangerschappen, kinderloosheid en het hebben van een kinderwens speelt door het hele boek een rol. Hoe wordt dit motief uitgewerkt?
11.    Wat vind je van de manier waarop Mathilde (stille) wraak neemt, bijvoorbeeld op haar familie en op Chollie?
12.    Groff verwijst in de roman (p. 395) naar een etymologische herkomst van het woord ‘vrouw’: ‘wife’ zou afkomstig zijn van ‘ghwibh’, wat ‘schaamte’ betekent. Op welke manieren is dit van toepassing op Mathilde?
13.    Nina Polak opent haar recensie met de constatering dat Groff kunstig balanceert op de grens tussen tragedie en komedie. Op welke momenten heb je Furie en fortuin als een tragedie en op welke momenten als een komedie ervaren?
14.    Wat is je mening over de vele (onaangekondigde) tijdsprongen die in het verhaal gemaakt worden?

Persstemmen
+ “Er valt veel te genieten aan ‘Furie en fortuin’, de derde roman van de Amerikaanse schrijfster Lauren Groff. Het is een ambitieus boek dat uitgaat van een gedurfd idee”.
Julie Phillips in Trouw

+ “Met dit bitterzoete uitgangspunt schreef Groff een rijk maar toegankelijk boek.”
Arjan Reinders in Opzij

+ “Groff geeft zo haar gelaagde, voortjakkerende roman een literaire lading die ze volledig waarmaakt.”
Koen Eykhout in Dagblad de Limburger

+ “Lauren Groff balanceert kunstig op de grens van tragedie en komedie. (…) Groff laat vooral mooi zien hoe we een ander geweld aan kunnen doen door te veel transparantie te eisen.”
Nina Polak in De Groene Amsterdammer

+ “Op fenomenale wijze weet Lauren Groff met ‘Furie en fortuin’ twee levens te vangen in één verhaal. (…) Juist door het beschrijven van persoonlijke momenten, weet Groff haar thema over perspectief op de voorgrond te houden. Ze heeft daardoor een weergaloos ‘rond’ verhaal geschreven, dat klopt tot aan het laatste puzzelstukje.”
Floortje van Gameren op Cleeft.nl

+/- “Het beste boek van 2015? Neen. Was het een opdracht om de meer dan 430 bladzijden te doorworstelen? Ook niet. Het was de beklijvende finale die de puntjes op alle i’s zette en die de wijzer uiteindelijk deed omslaan naar een voorzichtig ja.”
Betty de Boeck op Cutting Edge

Rondom het boek
1. Jet Steinz interviewde Lauren Groff voor de website Hebban over Furie en fortuin. Het interview is hier te lezen: www.hebban.nl/artikelen/lauren-groff-interview-furie-en-fortuin
2. Het gebruik van haakjes waartussen commentaar op het gedrag van personages staat, heeft Groff afgekeken van Nabokov en Woolf, zoals ze zelf zegt in een interview met De Standaard. Het gebeurt bijvoorbeeld in de klassieker Naar de vuurtoren van Virginia Woolf.
3. In datzelfde interview vertelt Groff over vrouwelijke personages die zelden hun woede tonen en hun furie naar binnen richten, zoals Emma Bovary (van Flaubert) en Anna Karenina (van Tolstoj) en zelfmoord plegen. In recente romans ontdekte Groff wel voorbeelden van vrouwen, zoals haar personage Mathilde, die hun woede tonen. Ze noemt De vrouw van hierboven van Claire Messud en Olive Kitteridge uit Winter van Elizabeth Strout. Over dit laatste personage heeft HBO overigens ook een televisieserie gemaakt.
4. Er wordt in Furie en fortuin regelmatig verwezen naar de Griekse mythen en het werk van Shakespeare. Imme Dros heeft een reeks bundels uitgegeven (geïllustreerd door Harrie Geelen) met Griekse mythen. Stukken van Shakespeare die met titel genoemd worden, zijn: Timon van Athene en Coriolanus. Naast vele indirecte verwijzingen wordt er ook concreet aan het Verzameld Werk van Shakespeare gerefereerd dat door Lotto gelezen is.

Uitgeverij Hollands Diep | Vertaling: Maaike Bijnsdorp & Lucie Schaap | 431 pagina’s | ISBN 9789048825578 / E-ISBN 9789048825585

Share