Arthur Japin
Arthur Japin (1956) volgde na het gymnasium een opleiding aan een toneelschool in Londen, studeerde in Amsterdam twee jaar Nederlandse Taal- en Letterkunde en ging toen naar de Amsterdamse Theaterschool, waar hij in 1982 afstudeerde. Hij speelde diverse rollen voor radio en televisie en op toneel bij o.a. Toneelgroep Centrum, de Theaterunie en zong een kleine rol bij de Nederlandse Opera.

In 1987 ontdekte hij het historische, maar tot dan toe onbekende verhaal van twee Afrikaanse prinsjes die in het 19-eeuwse Nederland als Hollanders werden opgevoed. Hij stopte met acteren en begon te schrijven. Na 10 jaar onderzoek in Afrika, Weimar en Indonesie publiceerde hij dit historische noodlotsdrama in romanvorm als De zwarte met het witte hart. Voor deze roman ontving Japin de ECI-prijs.
In die tien jaar schreef hij ook vele scenario's, hoorspelen en toneelstukken. Hij won daarmee diverse literaire prijzen, waaronder die van de Provincie Gelderland en de LIRA prijs 1995. In 1996 debuteerde hij bij de Arbeiderspers met Magonische Verhalen, waarvan een aantal inmiddels is verfilmd ('Magonia', 2001). In 1998 verscheen een verhalenbundel onder de titel De vierde wand.

De in Rome spelende roman De droom van de leeuw (2002) gaat over de laatste dagen van een beroemde Italiaanse filmregisseur, die zijn verhouding met zijn veel jongere geliefde, een Hollandse actrice, overdenkt. Recensent Jeroen Vullings zegt naar aanleiding van De droom van de leeuw in Vrij Nederland over Japin: "In deze roman heeft hij de natuurlijke vorm gevonden om zijn fantasie de vrije maar onvrijblijvende loop te laten".
Vullings prijst in het bijzonder Japins talent voor psychologische typeringen.
In oktober 2003 verscheen de roman Een schitterend gebrek. Het boek gaat over de eerste grote liefde van Casanova, Lucia, een meisje van 14 (Casanova is dan 17). Ze beloven elkaar trouw, maar als hij na enige tijd terugkeert, is ze verdwenen. Dit tekent voor de rest van zijn leven zijn beeld van en omgang met vrouwen.
Negentien jaar later komt hij naar Amsterdam en bezoekt een bordeel. Daar ziet hij haar terug. Als hoer. Ze ziet er uit als een vrouw van 50. Geschokt concludeert hij dat zij de enige vrouw is die hij ooit onrecht heeft gedaan.
Daar eindigt het verhaal zoals Casanova het zelf, in zijn memoires (kort) vertelt. Japin vertelt het verhaal vanuit Lucia's perspectief. Waarom heeft ze haar grote liefde (want dat was hij) opgegeven? Wat heeft dit betekend en hoe is ze tot de hoererij gekomen? Wat doet dit weerzien haar?
Een schitterend gebrek werd in 2004 bekroond met de Libris Literatuurprijs. Uit het juryrapport: "Een schitterend gebrek is een rijke, stijlvolle roman, met een even geraffineerde als geheimzinnige plot". De roman werd ook genomineerd voor de NS Publieksprijs en bekroond met de Inktaap (jongerenprijs).
Japins boeken zijn in diverse talen vertaald; ze kregen ook in het buitenland juichende recensies in belangrijke literaire bijlagen, zoals de Times Literary Supplement.
De belangrijke Britse auteur Caryl Phillips (geboren op het Caraïbische eiland St. Kitts) noemde The two hearts of Kwasi Boachi (de vertaling van De zwarte met het witte hart) 'an elegant and ultimately moving fictional reworking of another troubling chapter of Europeans in Africa and Africans in Europe'.

Bibliografie
Tassen (toneel Utrechts Toneelschrijversproject, 1991)
Heijermans! (toneel International Theatre & Film Books, 1991)
Magonische verhalen (verhalen, De Arbeiderspers, 1996)
De zwarte met het witte hart (roman, De Arbeiderspers, 1997)
De vierde wand (verhalen, De Arbeiderspers 1998)
Magonia (verhalen, De Arbeiderspers, 2001)
De droom van de leeuw (roman, De Arbeiderspers, 2002)
Een schitterend gebrek (roman, De Arbeiderspers, 2003)
Alle verhalen (verzamelde verhalen, De Arbeiderspers, 2005)
De klank van sneeuw (twee novellen, De Arbeiderspers, 2006)
De grote wereld (boekenweekgeschenk, 2007)
De overgave (roman, De Arbeiderspers, 2007)
Bron: Stichting Schrijver School en Samenleving, Amsterdam
Gemaakt op 29 augustus 2005, bijgewerkt december 2007