Isabel Allende
Isabel Allende is in 1942 in Peru geboren, uit Chileense ouders. Ze is in Chili opgegroeid. Als nicht van president Salvador Allende heeft ze de verschrikkingen van een rechtse dictatuur in dit land van dichtbij meegemaakt. In 1973 is haar oom tijdens de militaire staatsgreep vermoord. Na deze staatsgreep heeft Isabel het nog 15 maanden in Chili uitgehouden, in de veronderstelling dat de lange democratische traditie van dat land opnieuw zou worden voortgezet. Omdat de werkelijkheid anders leerde, is ze met haar gezin naar de Venezolaanse hoofdstad Caracas vertrokken. Zij woont en werkt momenteel in San Francisco.
In Chili was Isabel Allende een journaliste. Zij werkte onder meer voor een radicaal vrouwenblad, publiceerde talrijke artikelen en toneelstukken, en verzorgde verschillende televisieprogramma's. Na haar vlucht uit Chili was zij ervan overtuigd dat zij weer snel terug zouden keren, dat Pinochet niet lang aan de macht zou blijven. Maar na een tijdje realiseerde ze zich dat ze niet meer terug kon en ook dat haar herinneringen aan het vervagen waren. Ze is toen gaan schrijven om die herinneringen weer terug te krijgen, om haar leven daar weer scherp voor de geest te krijgen. Ze is haar eerste boek Het huis met de geesten begonnen als een brief aan haar grootvader, die als enig familielid na de coup in Chili bleef. Vanuit Venezuela schreef Isabel hem brieven.
In januari 1981 belde haar grootvader haar op en kondigde aan dat hij dood zou gaan, hij was bijna 100 jaar oud, moe van het leven en hij had de beslissing genomen niet meer te eten en te drinken. Diezelfde dag nog is Isabel begonnen aan een brief aan hem, waarin ze hem vertelde dat hij nooit zou doodgaan, omdat hij in haar herinnering voort zou leven. Ze is toen het verhaal van Rose de Schone, de nimf met het groene haar uit Het huis met de geesten gaan schrijven - die ook in werkelijkheid heeft bestaan. Ze was namelijk de eerste verloofde van opa. Ook zij stierf een mysterieuze dood door vergiftiging, net als het personage. Jaren later trouwde haar opa met de jongere zus van Rose. Het hele verhaal dat hij haar verteld had wilde Isabel Allende hem opnieuw vertellen. Evenals alle verhalen die haar oma haar in de loop der jaren heeft verteld. Om te bewijzen dat ze niets vergeten was. Haar grootvader stierf inderdaad binnen een paar dagen, en Isabel Allende bleef doorgaan met schrijven. Het had niets meer van een brief, het werd een boek. Pas nadat Het huis met de geesten een bestseller werd, besloot Isabel Allende om verder te gaan met schrijven.
De politieke omstandigheden spelen een grote rol in vele van haar boeken. Ze heeft na haar eerste boek, dat vaak door critici vergeleken wordt met Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez - overigens niet ten gunste van haar boek-, meerdere romans en verhalen geschreven. Ze zegt in een interview dat ze deze boeken, uit een soort van bijgeloof, allemaal op dezelfde dag van het jaar is begonnen als haar eerste boek, namelijk op 8 januari. Na het verschijnen van haar roman Paula heeft Isabel Allende haar twijfels uitgesproken over of zij ooit nog een boek zal schrijven. Ze heeft daarna een poging tot een nieuw boek gedaan, maar is daarmee weer gestopt. Ze zegt dan dat hoewel ze het jammer zou vinden, ze het niet onoverkomelijk vindt als het haar niet meer zal lukken een nieuw boek te schrijven. Zij zegt ook te kunnen leven zonder te schrijven.
Gelukkig voor haar fans is het haar echter wel gelukt. In 1999 verscheen de roman Fortuna's dochter en in 2001 Portret in sepia bij uitgeverij De Wereldbibliotheek. En in 2002 verscheen het eerste deel van een trilogie 'voor jong en oud' waarin de avonturen van Alexander en zijn grootmoeder aan bod komen.
Bibliografie
1982 Het huis met de geesten
1984 Liefde en schaduw
1987 Eva Luna
1989 Het goud van Tomás Vargas
1991 Het oneindige plan
1994 Paula
1998 Afrodite: Liefdesverhalen en andere zinnenprikkels
1999 Fortuna's dochter
2000 Portret in sepia
2002 De stad van de wilde goden
2003 Herinnering aan mijn Chili
2004 Het woud van de Pygmeeën
2005 Zorro
2006 Inés, vrouw van mijn hart
laatst gewijzigd op: 10 juli 2005