"Ik ben heel jong gaan schrijven, eerst bezwerend en daarna om mezelf op te monteren, en ik ben blijven schrijven in mijn jeugd om een soort ver-trouwens-persoon te creëren. Het schrijven was een soort uitlaatklep. Ik schreef geen dagboek, maar verhalen."

Helga Rueb-samen

"… misschien was onder-tussen in mijn brein een vage notitie gerezen van het feit dat er met de dingen iets gebeurde zodra je erover vertelde, ze werden er groter en gevaarlijk-er van. De dingen die je vertelde, gingen leven en sprongen op je af en beten in je neus".

Het lied en de waarheid, p. 115