Paradijs verloren van Cees Nooteboom

Paradijs verlorenCees Nooteboom
Paradijs verloren
Atlas, 2004

Aan de lange lijst van titels in diverse genres heeft de veel gelauwerde Nooteboom nu deze kleine roman toegevoegd. Een roman met een grote titel, namelijk met een verwijzing naar de klassieker Paradise Lost van John Milton. De intertekstualiteit beperkt zich niet tot de titel, het hele verhaal is doordrenkt van directe (o.a. citaten) en indirecte verwijzingen naar dit boek – overigens ook naar andere werken uit de wereldliteratuur.

Ondanks deze zwaarwichtigheid leest het boek vlot. Het is opgebouwd uit twee verhalen die eerst op zichzelf lijken te staan, maar uiteindelijk toch samenvallen. De hoofdpersoon van het eerste verhaal is gefascineerd door engelen. Na een traumatische ervaring trekt zij de wereld over en speelt een engelenrol in een groot straattheater in Australië.
De hoofdpersoon van het tweede verhaal ontmoet haar tijdens dit festival en wordt verliefd op haar, maar hun liefde is gedoemd, want “engelen horen niet bij mensen”.

Dit engelachtige gegeven, de onalledaagse personages, een venijnige uithaal naar de literatuurkritiek en de mooie zinnen maken dit boek een plezier om te lezen.

Share