Wachten op de barbaren van J.M. Coetzee

Wachten op de barbarenJ.M. Coetzee
Wachten op de barbaren

Cossee, 2002

Wachten op de barbaren trok volop de aandacht in Nederland bij verschijning van de vertaling in 1983. Nu is er een opgepoetste versie van die vertaling. Verouderd woordgebruik is vervangen door modern, woorden zijn weggelaten of toegevoegd voor de leesbaarheid. Het verhaal lijkt daardoor minder gedateerd, wat past bij het universele karakter ervan. In zijn latere werk, zoals in In ongenade, beschrijft Coetzee de problematiek van Zuid-Afrika vrij expliciet. In zijn eerdere werk, waaronder Wachten op de barbaren, doet hij dit op een meer allegorische wijze. Nergens in het verhaal is een tijds- of plaatsaanwijzing te vinden. Het speelt zich af in een willekeurig grensdorp waar onrust uitbreekt door het militaire optreden tegen de barbaren die in de woestijnachtige grensstreek leven. De plaatselijke magistraat, tevens ikverteller, verzet zich min of meer tegen dit optreden en wordt zelf slachtoffer van martelpraktijken. In zijn zoektocht naar ‘waarheid’ en ‘gerechtigheid’ wil hij de folteraar én de gefolterde leren kennen. Coetzee vertelt zijn verhaal in een sobere stijl, waardoor het je des te meer bij de keel grijpt.

Share